Nederlands – Dutch

Het werk van Sylvia souffriau begeeft zich zowel op het terrein van de fotografie als de sculptuur.

In haar fotografisch werk focust ze zich op de blik van het luisteren, die de verborgen communicatie van de stilte probeert bloot te leggen.

Het sculpturale werk bestaat vooral uit de ‘object trouve’, het gevonden voorwerp, waarbij ze onderhuids de menselijke natuur op het spoor probeert te komen.

Altijd maakt ze gebruik van objecten die de maatschappelijke vervaldatum en functionaliteit overschreden hebben. Ontdaan van enige bruikbaarheid zijn ze op die manier symbool van een poëtische en evokatieve kracht die niet vastligt in zijn functionele verbanden maar de sporen van een sublieme werkelijkheid blootlegt.

Haar sculpturen zijn sprekende ge-tuigen-issen die de magie van verloren voorwerpen uitmaken en het symbool van verbondenheid en kwetsbaarheid vormen.

Deze broosheid is de uitgangsbasis voor het werk en vormt de rode draad voor het ultieme spoor: tussen de brokstukken van een wereld in verval speelt zich het existenciële drama af waar we ons bewust worden wat van wezenlijk belang is.

Met zowel drama als ironie maakt ze associatieve verwijzingen naar de menselijke conditie en poogt ze het ontastbare tastbaar te maken en als het ware in het vlees van de werkelijkheid te snijden.

Vincent Heyninck

Advertisements
  • Categories